Գլխավոր » TOP, Լրահոս, Հարցազրույցներ, Քաղաքականություն

Ինչի՞ նպատակ ունեն սադրիչ լուրեր տարածողները, հասնել ներքին պառակտմա՞ն, թե՞ Արցախի հեղինակազրկման

Ապրիլ 18, 2018թ. 21:10
Շիրակ Թորոսյան

Հարցազրույց ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր  ՇԻՐԱԿ ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ  հետ

Ամեն անգամ, երբ Հայաստանում լարվում է ներքաղաքական իրավիճակը և տեղի են ունենում  հանրահավաքներ, տարածվում է հայտնի սադրիչ լուրը, թե ԼՂՀ-ից ոստիկանական պատժիչ ջոկատներ են տեղափոխվում  Հայաստան, և այս անգամ դարձյալ,  այսպես կոչված իրավապաշտպան Սաքունցը դարձավ նման լուրի տարածման հեղինակը: Ո՞րն է դրա նպատակը, ինչի՞ են ուզում հասնել սադրիչները՝ ներքին պատռակտմա՞ն,  Արցախի հեղինակազրկմա՞ն:

  – Արցախից ինչ-որ ուժեր Հայաստան բերելու մասին խոսակցություններն ընդամենը ստահոդ լուրեր են, հանիրավի մեղադրանքներ, ինչն իրականության հետ ոչ մի աղերս չունի: Յուրաքանչյուր արտահայատված միտք պետք է լինի հիմնավորված, անընդունելի է, երբ մարդիկ տարածում են անհիմն լուրեր  կամ իրենց համար ցանկալին իրականության տեղ են փորձում մատուցել: Ի դեպ, այս լուրերին Նիկոլ Փաշինյանն էլ է անդրադարձել ու հերքել, դրանք որակելով անհեթեթություն: Նա անգամ հայտարարեց, թե Արցախի իշխանությունը երբեք չի թուլացնի իր պաշտպանունակությունը և ինչ-որ ջոկատներ չի ուղարկի Երևան: Եվ հետո, այդ ջոկատների  անհրաժեշտությունը չկա, այն պարզ պատճառով, որ մեր ոստիկանությունը, ներքին զորքերը ի զորու են պահպանել հասարակական կարգը, ինչն էլ անում են: Անդրադառնալով ձեր հարցին, թե ո՞րն է  նման լուրերի տարածման նպատակը և  ինչի՞ են ուզում հասնել սադրիչները, ասեմ, որ նախ նպատակ ունեն սեպ խրել Հայաստան-Արցախ երկմիասնության մեջ: Երկրորդ, բացասական տրամադրություններ հարուցելը Արցախի նկատամամբ, ցույց տալ, թե Արցախը միջամտում է հայաստանյան ներքաղաքական գործընթացներին: Սա ստահոդ լուր է ու շատ վտանգավոր է Արցախի հեղինակության տեսանկյունից, քանի որ ԱՀ-ն չնայած միջազգայնորեն չճանաչված հանրապետություն է, բայց իր ժողովրդավարությամբ շատ ու շատ երկրներից ավելի կայացած է, իսկ նման ստահոդ լուրերով փորձում են Արցախի հեղինակությունը ստվերել:

-Վարչապետի պաշտոնում Սերժ Սարգսյանի ընտրությունից հետո անիմսատ չե՞ն դառնում Նիկոլ Փաշինյանի  բողոքի ակցիրաները, քանի որ հիմա հասկանալի չէ, թե  ինչի՞ համար են պայքարում: Ի  դեպ երեկ Փաշինյանն իր պայքարը կոչեց ժողովրդական թավշյա հեղափոխություն:   

-Քաղաքական գոծընթացների վայրը խորհրդարանն է ու նրա բարձր ամբիոնը: Ես չեմ կարծում, որ փողոցային պայքարը կարող է որևէ արդյունք տալ այն պարզ պատճառով, որ դրա հասարակական պահանջը հիմնավորված չէ: Ճիշտ կլինի, եթե Փաշինյանն իր քաղաքական փորձառությունն ու հմտությունը դրսևորի խորհրդարաի քաղաքական հարթկում, այնպես, ինչպես միշտ արել է:

Իսկ թավշյա հեղափոխություն ասվածը մի քիչ այլ հասկացողություն է,  այդպիսիք տեղի էին ունենում հին ժամանակներում՝ թագավորական  իշխանությունների ժամանակ՝ ներպալատական հեղաշրջումների տեսքով: Իսկ այսօրվա փողոցային պայքարը կամ խաղաղ անհնազանդությունը նման չէ թավշյա հեղափոխության, և ճիշտ չէ ներկայիս իրողությունը որպես այդպիսին ներկայացնել:

 Համաձայն եմ ձեր այն դիտարկման հետ,  որ վարչապետի պաշտոնում Սերժ Սարգսյանի ընտրությունից հետո անիմասատ  դարձան  Նիկոլ Փաշինյանի  բողոքի ակցիաները: Այո, նրա  ՙթավշյա հեղափոխության՚  նպատակն այլևս հօդս ցնդեց: Հիմա, ըստ երևույթին, նրա պայքարն իշխանափոխության համար է: Բայց  դրա համար էլ պետք է լինի քաղաքական, հասարակական պահանջ ու իր մեջ ընդգրկի  հսկայական լայն  զանգվածներ:

Մյուս կողմից,  վարչապետը ընտրվել է խորհրդարանական մեծամասնության կողմից Սահամանադրության տառին ու ոգուն համապատասխան, հետևաբար, դրան հաջորդող որևէ գործողություն, որը քարոզում է բռնություն,  բռնի մեթոդներով իշխանության փոփոխություն, արդեն հակասահմանադրական է:

Փաշինյանի կոչով սկսվել է քաղաքական անհնազանդության նոր փուլը, հայտարեց թե շրջափակում են պետական շենքերը, կաթվածահար են անելու  պետական համակարգի աշխատանքը: Իշխանությունը  սրանում վտանգ չի՞ տեսնում:

-Իշխանությունը եթե որևէ հարցում վտանգ տեսնի, ապա համարժեք գործողություններ կիրականացնի: Իհարկե, ասվածիս տակ պետք է հասկանալ այնպիսի գործողություններ, որոնք կլինեն օրենքի շրջանակներում: Իսկ եթե անցնակցվում են խաղաղ ցույցեր և դրանք տեղավորվում են ՙՀավաքների ազատության մասին՚  ՀՀ օրենքի պահանջների շրջանակում, ես այդտեղ որևէ խնդիր չեմ տեսնում:

 

-Ճի՞շտ էր ոստիկանության քայլը՝  լուսաձայնային նռնակների օգտագործումը, ինչի   հետևանքով մարմնական վնասվածքներ  ստացան մի շարք ցուցարարներ ու  ոստիկաններ:

– Լուսաձայնային նռնակներ օգտագործողը եղել է ոստիկանությունը, հետևաբար, վերջինս էլ պետք է հիմնավորի իր կատարած քայլը: Եթե ոստիկանությունը գտել է, որ դա անհրաժեշտ էր հասարակական կարգի պահպանության համար և արվել է հենց այդ նկատառումներով, ուրեմն, պետք է տա համապատասախան հիմնավորում: Ասել է, թե լուսաձայնային նռնակների օգտագործման պատասխանատվությունը կրում է դրանք կիրառած կողմը: Սպասենք Ոստիկանության մեկնաբանությանը: Բայց ես նաև ուզում եմ  հավելել, որ լուսաձայնային նռնակները մարդու կյանքի համար վտանգավոր չեն:

Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, թե Առաքել Մովսիսյանը (Շմայսը) սադրիչների խմբեր է ուղարկում, որոնք ցուցարարների անունից անկարգություններ են անում ՝ դրդելով ոստիկաններին կոնկրետ քայլերի: Ճի՞շտ են այս տեղելությունները:

-Եթե  իրոք կա նման բան, ապա այն միանշանակորեն դատապարտելի է , քանի որ  սադրիչ խմբերի ստեղծումն ուղղակի ավելորդ լարելու, սրելու է իրավիճակը: Մինչդեռ դրա անհրաժեշտությունը չկա: Նման լարվածությունն առաջին հերթին չի բխում իշխանության շահերից:  Մյուսը, եթե դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում, ուրեմն նման լուրերի տարածումը չի  բխում ցուցարարների շահերից: Այսինքն, անիմաստ լարվածության  ստեղծումը ոչ մի կողմի համար էլ ձեռնտու չէ: Եվ հետո, արդյո՞ք, կան ասվածը  հաստատող, հիմնավոր ապացույցներ, եթե չկան, ուրեմն  ինչպե՞ս կարելի է մարդուն հանիրավի մեղադրել, վարկաբեկել:

-Ամփոփենք, ինչպե՞ս կարող է հանգուցալուծվել ստեղծված իրավիճակը, գուցե սա այն պահն է, երբ պետք է կայանա երկխոսությո՞ւն՝ իշխանության ու ընդդիմության միջև:

-Երկխոսությունը ստեղծված իրավիճակները հարթելուն միտված քայլ կամ  գործողությունների շղթա է: Իշխանությունը բնականաբար շահագրգռված է իրավիճակը վերջնականապես հանդարտեցնելու, կայունացնելու ու հարկ եղած դեպքում կգնա դրան: Այսինքն, իշխանությունը որևէ բարդույթ չունի ու միշտ բաց է երկխոսության համար, կարծում եմ, որևէ երկխոսություն չի մերժի: Բայց շատ կարևոր է, թե ինչպե՞ս են ծավալվցում  ցուցարաների գործողությունները: Եթե դրանք ոչ թե կամայականությունների, սադրանքների դաշտում են, այլև օրենքի ու Սահմանադրության շրջանակներում, բնականաբար, իշխանությունը պատրաստ կլինի գնալ երկխոսության:

Այսպես, թե այնպես իրավիճակը պետք է հանդարտվի, որովհետև արդեն կայացած իրաղություն է երկրի  վարչապետի ընտրությունը և այլևս  չկա գործողությունները շարունակելու հրամայական: Եվ  դրանք աստիճանաբար կհանգեն ու բողոքի գործընթացը կավարտվի:

Ես կմանամ խորհրդարանում հնչած Սերժ Սարգսյանի հորդորին, որով նա կոչ արեց ընդդիմադիր գործիչներին վերադառնալ խորհրդարան և քաղաքական  գործընթացները իրացնել երկրի թիվ մեկ քաղաքական հարթակում: Նիկոլ Փաշինյանն ընդդիմության առաջանորդներից մեկն է, ունի քաղաքական մեծ փորձառություն և հնարավորություններ, ինչն էլ կարող է իրացնել խորհրդարանի հարթակում՝ հանուն մեր երկրի բարօրության:

Ա ՍԻՄՈՆՅԱՆ

 

 

 

 

 

 

 

 

Տպելու տարբերակ Տպելու տարբերակ

Դիտել TOP, Լրահոս, Հարցազրույցներ, Քաղաքականություն բաժնի բոլոր նյութերը



Digg this!Add to del.icio.us!Stumble this!Add to Techorati!Share on Facebook!Seed Newsvine!Reddit!Add to Yahoo!

Մեկնաբանությունները թույլատրված չեն