Գլխավոր » Politics, TOP, Լրահոս, Քաղաքականություն

Այն, ինչ ասում է Սամվել Բաբայանը իրականության հետ ոչ մի եզր չունի

Փետրվար 25, 2017թ. 16:50
Իսագուլյան+

Հարցազրույց <<Ազգային անվտանգություն>> կուսակցության նախագահ ԳԱՌՆԻԿ ԻՍԱԳՈՒԼՅԱՆԻ հետ

Միջազգային դիտորդները բարձր գնահատականի արժանացրի Արցախի Հանրապետությունում տեղի ունեցած սահմանադրական հարաքվեն: Մինչդեռ մեզանում հայտնվել են ջուր պղտորողներ, առավել ցավալի է որ այդ դերում Արցախի հերոսն է. Սամվել Բաբայանը նորից փորձեց ՙօրիգինալ՚ երևալ ու հայտարարեց, թե հանրաքվեն մի ներկայացում էր, որի նպատակը գործող իշխանության հին կադրերին պահելն է, նրանց պաշտոնավարումը երկարաձգելը: Ի՞նչ բացատրություն կտաք նրա այս պահվածքին:

-Անկեղծ ասած, հատկապես, վերջին շրջանում պարոն Բաբայանի մամուլին տված  հարցազրույցների բովանդակությունն ինձ զարմացնում է: Ես բարձր եմ գնահատել նրա կատարած ծառայությունը հայրենիքի հանդեպ, հատկապես Արցախում: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Բաբայանն ուներ լուրջ տարաձայնություններ, նաև կալանավորված էր, ես թե՛ Արցախի, թե՛ Հայաստանի նախագահներին բազմիցս միջնորդել եմ վաղաժամկետ դադարեցնել պատժի կրումը:

Արցախի Հանրապետությունում տեղի ունեցավ շատ կարևոր իրադարձություն, անցկացվեց հանրաքվե, որին մասնակցում էին 30-ից ավելի երկրների 100-ից ավելի դիտորդներ, նրանց հնչեցրած գնահատականները բավականին բարձր էին, դրան շատ խիստ արձագանքեց Ադրբեջանը: Եվ ահա այդ ֆոնին Սամվել Բաբայանը տալիս է հարցազրույցներ, ու հայտարարում, թե  հանրաքվեն արվում է ինչ-ինչ նպատակներով կամ դա նկարչություն է, ինձ համար նրա նման պահվածքն առնվազն տարօրինակ է:

Մարդն իրավունք ունի լինել ընդդիմադիր, իրավունք ունի սեփական տեսակետն արտահայտելու, բայց արդար չէ, որ պետությանը ծառայություններ մատուցած մարդը այն նույն պետության հասցեին հնչեցնի ինչ- որ արտահայտություններ ու տա ոչ օբյեկտիվ գնահատականներ: Արցախի հանրաքվեն Բաբայանը <ցիրկ> անվանեց, իսկ ժողովրդին էլ այդ <<ցիրկի>> մասնակից. չի՛ կարելի, կռված ու հաղթած մեր հերոսական ժողովրդին նման բառեր կպցնել չի՛ կարելի: Նման մեկնաբանություններով ոչ թե Արցախի հանրաքվեն է արժեզրկում, այլ իր արժեքն է գցում:

Ես չգիտեմ, թե  դրանով նա ո՞ւմ է ծառայություն մատուցում: Որևէ մեկը չէր խանգարում, որ Սամվել Բաբայանը գնար Արցախ ու հանրաքվեի հետ կապված իր ասելիքն ասեր: Այնտեղ ազատ  քարոզչություն է իրականացվել: Ընդդիմադիր պատգամավոր Հայկ Խանումյանն այդ նույն  քարոզչությունն արել է, ես ներկա եմ եղել ու տեսել, որ Խանումյանի հասցին որևէ ավելորդ բառ չի ասվել: Բաբայանն էլ կարող էր գնալ ու իր տեսակետն ասեր, բացատրեր, թե ինչո՞ւ է ինքը դեմ փոփոխությանը և փորձեր իր տեսակետն ընդունելի դարձնել: Դրա փոխարեն նա հետին թվով հայտարարում է, թե  հանրաքվեն նկարչություն է եղել, որ ինքն էլ մինչև Արցախ գնալը գիտեր, թե ինչին են միտված Սահմանադրության փոփոխությունները, որ Արցախի իշխանությունները հասկացան՝ պարտվելու են, որովհետև Սամվել Բաբայանը եկել- գնացել էր, ու Հայաստանում կարող էր ազդել գործընթացների վրա:

Առհասարակ, Բաբայանը սիրում է  տպավորություն թողնել, թե ինքը Հայաստանում, Արցախում կատարվող դեպքերից խիստ իրազեկված անձ է ու կարող է ներազդել ցանկացած իրադարձության  վրա: Օրինակ, ասում է՝ գիտեր, որ Արցախի նախագահի թեկնածուն որոշված է, ակնակելով Արկադի Ղուկասյանին, մինչդեռ իր ներկայությունը Արցախում ձախողեց պլան Ան ու հիմա պլան Բն է սկսվելու

-Շատերի մոտ առաջացել է մի հիվանդություն, որ իրենք ամեն ինչ գիտեն, որ աշխարհի կենտրոնն են, որ հարցերը պտտվում են իրենց անձի շուրջ, իրենք են որոշում և իրենց պատճառով տարբեր երևույթներ են տեղի ունենում, ասենք՝ ամպրոպ է սկսվում, եղանակները չեն տաքանում: Սրանք հիվանդագին երևույթներ են, որ դրսևորվում են նաև պարոն Բաբայանի մոտ: Անտեղյակ մարդկանց կարող է թվալ, թե այն, ինչ ասում է Բաբայանը իրականություն է: Սակայն հակառակն է, այն, ինչ ասում է Բաբայանը իրականության հետ ոչ մի եզր չունի: Ես այս  ընթացքում առնվազն 20 անգամ զրուցել եմ Արկադի Ղուկասյանի հետ, մի 100 անգամ զրուցել եմ ԱՀ նախագահ Բակո Սահակյանի, վարչապետի հետ, Արցախի ու Հայաստանի գրեթե բոլոր  քաղաքական ուժերի հետ՝ իշխանություն, թե ընդդիմություն: Այդ ժամանակ նաև մի քանի հանդիպում եմ ունեցել Սամվել Բաբայանի հետ, խոսել ենք այդ թեմաներով: Բայց այն, ինչ ինքը խոսում է մամուլում, իրականության հետ ոչ մի կապ չունի: Մամուլին տրված հարցազրույցում Բաբայանն ասում է՝ ուզում էին մեկին նշանակել, բայց ես եկա՝ իրենք դա չարեցին, որովհետև գիտեին, որ պարտված են: Լավ, եթե կարող էիր սեփական քարոզչությունդ անեիր ու պարտության մատնել իշխանությանը, գնաիր ու անեիր: Եվ հետո, եթե այդ մարդիկ այդքան լավ նկարչություն անող են, պարոն Բաբայան, դու գնայիր էլ, միևնույն է՝ նկարչություն անելու էին: Մարդը պետք է այնպես խոսի, որ իր առաջին ասածը չհակասի երկրորդ ասածին:

Ես հարգում եմ այդ մարդուն որպես իմ ընկերոջ, որպես Արցախի հերոսի, մի մարդու, ով մեծ ծառայություններ է մատուցել հայրենիքին ու ինձ համար շատ ծանր է, ես շատ ցավ եմ ապրում, որ նա այդպիսի բաներ է ասում: Կամ խոսում է Վարդան Օսկանյանի տղայի հետ կապված պատմության մասին, բայց ինքը տեղյակ է՞,  թե իրականում ի՞նչ է եղել, կարող է՞ հիմա էլ հանկարծ ասի՝ իշխանությունն իրենից վախեցավ ու բաց թողեց: Ծիծաղելի է: Իշխանությունները դրա հետ բացարձակ կապ չունեն: ԿԱրևոր չէ, թե ո՞ւմ որդին է եղել, կոնկրետ հանցանք է կատարվել,  ինչի համար մարդը բերման է ենթարկվել: Մարդիկ կան նույնիսկ ընդդիմությունից որոնք գիտեն, թե այդ հարցը ո՞նց է հանգուցալուծվել: Ես այդ մասին Ղարաբաղում եմ տեղեկացել, կարող եմ անունն ասել, թե ումից՝ Դավիթ Շահնազարյանից, մարդ, որն այն համակարգից որտեղից հեռացավ, երբեք  այդ համակարգի դեմ չպայքարեց:

Միասին սեղանի շուրջ նստած էինք, ինտերնետով լրահոսին հետևելիս Շահնազարյանը նկատեց այդ լուրն ու  ասաց՝ Գառնիկ գիտե՞ս, Օսկանյանի տղային են ձերբակալել, ու ինքն էլ անհանգստացավ, որ դա կարող է քաղաքականապես շահարկվել: Այդ պահին զանգահարում եմ Երևան, պարզվում է, որ ՀՀ նախագահն էլ դրանից անտեղյակ է: Այդպես էլ պետք է լինրչե, հանցագործություն է եղել իրավապահներն էլ ձերբակալել են: Իսկ հիմա Բաբայանն այլ հայտարարություններ է անուն, ձևակերպում, թե իրենից վախեցան դրա համար ազատեցին Օսկանյանի տղային: Չի կարելի, չէ, ասել իրականության հետ կապ չունեցող բաներ: Ինչևէ, Բաբայանի կողմից արվող այս կարգի քայլերը, անկեղծորեն ես չեմ հասկանում:

Անձնական դրդապատճառնե՞րը, անձնական վիրավորվածությո՞ւն է նրան դրդում նման կեցվածք ընդունել, թե՞ դրսից են նրան նման պատվեր տվել, քանի որ եղան խոսակցություններ, թե Բաբայանն ուղղորդվում է Ռուսաստանից

-Բացառենք ցանկացած դրսի ուժի կամ ուժերի գործոնը: Ես կարծում եմ, որ բացառապես անձնական խնդիր է լուծվում: Ու ցավալի է, որ անձնական խնդիրը վեր է դասվում պետական, ազգային շահերից: Չի կարելի: Մարդը պետք է համեստ լինի: Ինչ-որ մեկը երեկ կարող է իշխանություն եղած լինել, այսօր՝ ընդդիմություն, երեկ կարող է պաշտոն ունենալ, այսօր՝ ոչ, բայց դրանով կյանքը չի ավարտվում: Անընդունելի է, երբ անձնականով պայմանավորված փորձ է արվում վարկաբեկել երկրի համար կարևոր հարցերը: Ես մի բան կասեմ, եթե չես կարող աջակցել, չես կարող օգնել, ուրեմն՝ վնաս մի տուր:

 –Բոլոր կարգի շահարկումներին վերջ տալու համար, կխնդրեի ներկայացնեքինչո՞ւ որոշվեց փոխել Արցախի Սահմանադրությունը, արդյո՞ք հիմքում անվտանգության խնդիրները չե՞ն:

-Իհարկե, հենց դա են: Մինչ ՀՀ Սահմանադրական փոփոխությունները, դեռևս յոթ տարի առաջ Արցախի խորհրդարանական կուսակցությունները, այդ թվում <<Ազատ հայրենիք>>-ը, ՀՅԴ-ն հարց էին բարձրացրել խորհրդարանական կառավարման համակարգի անցնելու մասին: Բայց հարցն առկախ մնաց, մինչև Հայաստանը գնաց խորհրդարանական կառավարման մոդելի ընդունման ճանապարհով: Ու քանի որ Արցախն աշխատում է իր օրենսդրական դաշտը համահունչ դարձնել Հայաստանի օրենսդրությանը, որոշեց գնալ Հայաստանի ճանապարհով: Սակայն ապրիլյան պատերազմից հետո Արցախի Հանրապետությունում տրամադրություններ փոխվեցին, բոլորը գիտակցեցի, որ պատերազմական իրավիճակում ԱՀ-ն չի կարող անցնել խորհրդարանական կառավարման համակարգի, ու ավելի ճիշտ կլինի, որ Արցախում լինի ուժեղ նախագահական համակարգ: Ու շատ-շատերին է հայտնի, թե ինչո՞ւ պետք է, որ Արցախում հաստատվեր նախագահական համակարգ: Այդ հարցը բոլոր շրջանակներում է քննարկվել: Եթե Բաբայանն այդ քննարկումներին չի մասնակցել, դա չի նշանակում, որ իրավունք ունի ցանկացած հետևության հանգել ու  պիտակավորել: Անկեղծ ասած,  ես ինքս նախագահական համակարգի հաստատման ջատագովն եմ եղել, ու այդ ուղղությամբ բազմաթիվ քննարկումներ եմ կազմակերպել Արցախում՝ նախագահի, վարչապետի ու բոլոր քաղաքական ուժերի հետ, համոզում էի նրանց անցնել նախագահական համակարգի: Քավ լիցի, չեմ ասում, որ դա իմ արածն է, բոլոր ուժերը քննարկումների արդյունքում հանգեցինք այն համոզման, որ մեզ ուժեղ համակարգ է հարկավոր, իհարկե, պահելով ժողովրդավարության բոլոր նորմերը: Սակայն այդ քննարկումների ընթացքում ես չեմ տեսել, որ Սամվել Բաբայանը գար Արցախ ու իր մասնակցությունն ունենար կամ կարծիք հայտներ: Այնպես որ, այս  հարցում նրա Արցախ գալ-գնալը կապ չուներ:

Ուզում եմ նաև հետևյալն ասել. այսօր Արցախի Հանրապետությունում  իշխանության ու ընդդիմության տարբեր ուժերի միջև հրաշալի հարբերություններ են ձևավորված, բոլոր որոշումները կոնսենսուսով են ընդունվում: Նախագահ Բակո Սահակյանը կարողացել է հասնել նման ներդաշնակ մթնոլորտի ստեղծման: Մինչդեռ նախկինում նման բան չկար, մեկը մյուսից վախենում էին: Այսօր Արցախի նախագահի նախկին թեկանածուները, որոնք ժամանակին եղել են Բակո Սահակյանի մրցակիցները, այսօր պետական բարձր պաշտոններ են զբաղեցնում, բոլոր խնդիրներում ունեն իրենց մասնակցությունը: Վատ է՞, որ քաղաքական դաշտում կա նման ներդաշնակ մթնոլորտ ու չկա լարվածություն: Ինչո՞ւ են ոմանք պայքարում այդ ներդաշնակության դեմ: Դա միանշանակորեն անընդունելի է:

Անդրադառնանք նաև Բաբայանի ներհայաստանյան քաղաքական գործունեությանը, այստեղ նա մշտապես գործել է ստվերում, այժմ էլ չի հերքում, որ կանգնած է ՕհանյանՐաֆֆիՕսկանյան դաշինքի թիկունքում, իր խոսքով՝ ի սկզբանե այդ խաղի մեջ է: Ի՞նչ նպատակներ ունի Բաբայանը:

-Ցանկացած մեկի սահմանադրական իրավունքն է՝ կուզի ընդհատակից գործի, կուզի  կողքից գործի կամ ծածուկ, ոչ ոք այդ իրավունքի դեմ չի բռնանում: Հասկացանք, որ ՕՐՕ դաշինքին ուղղորդողը, ցուցում տվողը, ղեկավարողը Սամվել Բաբայանն է: Հասկացանք, որ ինքը դաշինքն օգտագործում է: Բայց եթե Սեյրան Օհանյանը, Վարդան Օսկանյանը օգտագործվելուց վատ չեն զգում, մենք ինչո՞ւ պետք է վատ զգանք: Ես այդպես էլ գիտեի, որ այդ ուժի թիկունքում կանգնած է Բաբայանը, թող այդ դաշինքի մյուս ուժերը մտածեն, որ կառավարվում են: Միմյանց կօգտագործեն, չեն օգտագործի,  դա իրենց անձնական գործն է, սա անձամբ ինձ չի հետաքրքրում: Բայց թող չվնասեն Արցախը: Եթե ժամանակին ծառայություն եք մատուցել, այսօր մի՜ ստվերեք այդ ծառայությունները:

Ի դեպ, օրերս Բաբայանն ու Օհանյանը  հայտարարեցին, թե ՕՐՕն միակ դաշինքն է, որ գտնվում է վերահսկողությունից դուրս: Հասկանալի պատճառովասվածը  վրդովվեցրել է քաղաքական դաշտի մյուս ուժերին, ստացվում է ՕՐՕից բացի մյուսները վերահսկվո՞ւմ են:

Հայաստանում մինչև հիմա կռիվ է գնում, թե ո՞վ է միակ ընդդիմությունը, ցավոք իրենք էլ մտան այդ նույն դաշտ, փորձելով  համոզել, որ իրենք են միակը: Ախր, այդ  հարցերն այնքան պարզունակ են, որ անգամ քննարկման նյութ չեն կարող դառնալ: Կարծում եմ, Բաբայանի ու Օհանյանի այդ հայտարարությանը պետք է պատասխանեն ընտություններին մասնակցող բոլոր ուժերը: Սևացնել բոլորին, որպեսզի  սպիտակ երևաս՝  չեմ  կարծում, որ նման մոտեցումն այսօրվա քաղաքական դաշտում կարող է որևէ արժեք ունենալ:

Իսկ մեր հասարակությունն ամեն ինչ լավ է հասկանում ու չի կարելի մեր ժողովրդին միամիտի տեղ  դնել:

ԱՐՄԻՆԵ ՍԻՄՈՆՅԱՆ

 

 

Տպելու տարբերակ Տպելու տարբերակ

Դիտել Politics, TOP, Լրահոս, Քաղաքականություն բաժնի բոլոր նյութերը



Digg this!Add to del.icio.us!Stumble this!Add to Techorati!Share on Facebook!Seed Newsvine!Reddit!Add to Yahoo!

Մեկնաբանությունները թույլատրված չեն