Գլխավոր » Politics, TOP, Լրահոս, Հարցազրույցներ, Քաղաքականություն

Ընտրողը, երբ տեսնի, որ չես ծռվել, չես շեղվել, չես ծախվել՝ կկողմնորոշվի իր ընտրության հարցում

Փետրվար 20, 2017թ. 17:45
Հայք 20

Հարցազրույց <<Ազատ դեմոկրատներ>> կուսակցության պատգամավորության թեկնածու ԱՆԱՀԻՏ ԲԱԽՇՅԱՆԻ հետ
Քարոզարշավի ընթացում քաղաքական ուժերը՝ մեկմեկու հերթ չտալով, ամեն ինչ կանեն շահելու ընտրողի համակրանքը: Հանրությանը գրավող հարցերի ցանկում իրենց ծանրակշիռ տեղը կունենան մենաշնորհների վերցման, կոռուպցիայի դեմ պայքարի, ավանդների վերադարձի մասին խոստումները: Ձեր կուսակցության խոսքը ինչո՞վ կտարբերվի մյուսներից, դո՞ւք ինչով կփորձեք գրավել ընտրողին:
– Նոր խոսք ասելու հարցում, թերևս, ամենադժվարը լինելու է ինձ համար, որովհետև անցած ինը տարիներին ես այնքան շատ բան եմ ասել, որ վախենում եմ կրկնվելուց: Իսկ իմ խոսքն ու ասելիքը հիմնականում կվերաբերի կրթության ոլորտին, ուր կան բազմաթիվ խնդիրներ և ես այդ ամենի մասին բարձրաձայնելու եմ: Այդ խնդիրները հասարակությանը հայտնի են: Բոլորին հուզող հարցերից մեկն էլ, օրինակ, սա է՝ ինչպե՞ս անել, որ կրթության մեջ թրծված մանկավարժը, որն ասում է՝ ես կարող եմ դպրոց կառավարել՝ դառնա տնօրեն: Բայց այդպիսիք, քանի որ վերևնեում չունի ծանոթ-բարեկամներ ու կաշառք տալ չեն ուզում, այդպես էլ տնօրեն չեն դառնում: Ինչպե՞ս անել, որ արժանավոր մարդը կարողանա իր տեղը գրավել:

Վերջերս Դավոսի միջազգային տնտեսական գիտաժողովում հերթական զեկույցը հրապարակվեց. 118 երկրների մեջ Հայաստանը երրորդ տեղում էր բարձրագույն կրթության քանակով, բայց վերջից չորրորդն էր պետական համակարգում, տնտեսության մեջ նրանց ընդգրկվածությամբ: Այսինքն՝ պետությունը պետք է տեր կանգնի իր մասնագետին: Ասելիքս այն է, որ բարձրագույն կրթության մասին օրենքում լուրջ շտկումների կարիք կա, ու խորհրդարանում մենք այդ ուղղությամբ շատ գործ ունենք անելու:

Բացի այդ՝ իմ խոսքը կընդգրկի նաև սոցիալական ոլորտը. ես խոսելու եմ մասնավորաբար, զինվորական հաշմանդամության խնդրի շուրջ: Եթե ընտրվեմ, ապա վերականգնողական բուժման գործընթացի մասին հատուկ ծրագիր եմ խորհրդարան բերելու: Իսկ դա շատ կարևոր է, որովհետև ապրիլյան պատերազմում մենք ունեցանք նոր զինհաշմանդամներ, ու ես պարզեցի, որ մեր երկրում չունենք ֆիզեոթերապեվտիկ բուժման այնպիսի մեթոդներ, որոնք մարդուն զերծ կպահեն հաշմանդամությունից: Երբ ամեն ջանք գործադրելով հավաքեցինք 200 000 եվրո ու մեր երկու տղաներին՝ Ռուբենին ու Արմանին ուղարկեցինք Գերմանիա, ես մտածեցի՝ ինչո՞ւ այդ գումարը չներդրվեր Հայաստանում ու այստեղ չիրականացվեր նրանց բուժման գործընթացը:

Ես <<Ազատ դեմոկրատներ>>-ի համամասնական ցուցակում եմ՝ չլինելով կուսակցության անդամ: Կուսակցության նախագահը շատ է կարևորում կրթության խնդիրները և որպեսզի իրենց թիմում ունենան մեկին, որն այդ խնդիրները կբարձրաձայնի խորհրդարանում և լուծումներ կառաջարկի, հրավիրեց ինձ ևւ իմ անունը ներառեց կուսակցության համամասնական ցուցակում: Ինձ համար շատ ոգևորող էր, որ ՙԱզատ դեմոկրատներ՚-ը կարևորում են կրթության հարցերը: Եվ սա պետք է ընտրողը բարձր գնահատի: Ինչ վերաբերում է ընտրողների կողմնորոշվելուն, ապա մեր ընտրողը դրա համար ընդամենը մեկ հարց պետք է տա՝ ի՞նչ քաղաքական ուժ է սա, ո՞վ է այս կամ այն թեկնածուն, ի՞նչ կենսագրություն ունի, ի՞նչ հետագիծ է ունեցել, ի՞նչ է արել նախորդ ՙկյանքում՚, ինչ-որ բան կարողացե՞լ է փոխել, թեկուզ իր փոքր շրջապատում, որից մարդիկ շահել են, օգտվել: Այս հարցերի պատասխանները ընտրողի համար պետք է լինեն այն չափման միավորները, որոնցով նա պետք է իր ընտրությունը կատարի: Չտեսնել արված գործը՝ նշանակում է չուզենալ տեսնել: ԱԺ պատգամավոր եղած տարիներիս կրթության ոլորտում ես հսկայական աշխատանք եմ կատարել, կաշառակեր տնօրեններին բացահայտելուց սկսած, այնքան գործ է արվել, որ չեմ կարող անգամ թվարկել: Եթե ընտրողը համացանցում անվանապես մի քիչ փնտրի, ամեն ինչ պարզ կտեսնի՝ չես ծռվել, չես շեղվել, չես ծախվել՝ ամենակարևորը շարունակում ես դավանել քո նախընտրած գիծը: Ու երբ այդ ամենը տեսնի՝ արագ կկողմնորոշվի:
Այստեղ շատ լուրջ դեր ունեն լրատվամիջոցները, եթե դուք անկեղծորեն ծառայեք ու հասարակությանը ցույց տաք իրականությունը, մարդն էլ արագ կկողմնորոշվի ու իր ընտրության հարցում կլինի պատասխանատու: Երբ մեր ԶԼՄ-ը սկսեն թիկունքից խփել իրենց ոչ նախընտրելի ուժին, ուրեմն՝ խեղճ ժողովուրդը, նորից շվար է մնալու:
-Զարուհի Փոստանջյանը, որը սպառնում էր, թե՝ << ավելի շուտ ես ինչ-որ մարդկանց կհեռացնեմ , քան ինքս կհեռանամ կուսակցությունից>>, երեկ հայտարարեց <<Ժառանգություն>>-ից հեռանալու մասին ու նշեց, որ <<Ժառանգություն>>-ը շեղվել է իր սկզբունքային, ծրագրային քաղաքական ուղուց, հրաժարվել իր գաղափարախոսությունից: Համակարծի՞ք եք նրա գնահատականների հետ:
-Ցավում եմ, որ Զարուհին այդ որոշումն այդքան ուշ կայացրեց: Այն հիմնավորումները, որ հրապարկել է նա, նույն հիմնավորումը ես եմ ասել ժամանակին: Չնայած Ժառանգության մեր ընկերներն ասում են, թե մենք ենք հեռացել «Ժառանգությանե գծից, բայց նրանց խոսքն ամենևին համոզիչ չէ: Բոլորը գիտեն Ժառանգության գիծը, այն արևմտամետ պետության մոդել ստեղծելն է, մենք կարևորում ենք արևմտյան արժեքները՝ մարդու իրավունքներ, ժողովրդավարություն ու նման այլ կարգախոսներ: Ե’վ Զարուհին, և’ ես մնացել ենք հենց այդ գծի վրա: Իսկ մյուսների ճանապարհը հայտնի չէ: Հայտնի չէ նրանց քաղաքական գիծը, անհասկանալի է՝ ո՞ւր են գնում, որտե՞ղ են տեսնում Հայաստան պետության տեսլականը: Այնպես որ, ես ցավում եմ <<Ժառանգություն>>-ում կատարվածի համար: Իսկ Զարուհին իր ասելիքն ամեն տեղ կասի. հիշո՞ւմ եք այն աքաղաղի հեքիաթը, որքա՞ն էլ ուզում են նրան լռեցնել, միևնույն է նա խոսում էր ու անգամ թագավորի փորի մեջ խոսեց, այդպես էլ կանի Զարուհին, նա կխոսի ամենուր ու ամեն տեղ:   Այն, ինչ կատարվեց <<Ժառանգության>> հետ նաև մյուս քաղաքական ուժերը պետք է դաս քաղեն ու հասկանան՝ ի՞նչ չպետք է անել: Իսկ այդ դասերի մեջ բոլորը թող հիշեն մի կարևոր բան, մարդու գործունեությունը պետք է գնահատվի այն ժամանակ, երբ ինքը այդտեղ է, այդ կուսակցությունում: <<Գնա մեռի, արի սիրեմ>>-ը քանդում է ամեն ինչի հիմքերը:

-<<Ժառանգություն>>-ը ներսից սկսեց խարխլվել, երբ 5 տարի առաջ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը կուսակցության համամասնական ցուցակից դուրս թողեց իր թիմի ակտիվ անդամներին ու ցուցակում տեղավորեց մեկ այլ կուսակցության անդամների: Փաստորեն, չարժևորեց սեփական թիմը:

-Ես չեմ կարող ինձ կեղծել, այն ժամանակ ես դեմ չեմ խոսել այդ ընթացքին, իսկ Զարուհին դեմ արտահայտվեց: Ես ընդամենն ասել եմ՝ պարոն Հովհաննիսյան, ես չեմ կողմնորոշվում, արդյոք ճի՞շտ, թե՞ սխալ է այդ քայլը: Բայց եթե դուք այդպես եք գտնում, եթե այդ քայլը ճիշտ եք համարում՝ ես ձեզ վստահում եմ: Ու քանի որ այն ժամանակ չեմ խոսել, չեմ հակադրվել, հիմա ավելին չեմ ասի:

– Ե՞րբ նկատեցիք, որ <<Ժառանգություն>>-ը շեղվել է իր գծից, իր ընթացքից:
-Ես դա տեսել եմ 2015-ին ու վարչության նիստերում խոսել եմ այդ մասին: Բայց դեմ արտահայտվողներս եղել ենք փոքրամասնություն: Ես դեմ եմ եղել խորհրդարանական քառյակին, հետո եռյակին, սրանք բոլորը խոստանում էին իշխանափոխություն, բայց մենք տեսանք, թե ի՞նչ եղավ: Նույնն էլ հիմա է լինելու: Ո՞ր մեկն է ասում իշխանափոխություն ՝ Օհանյանն է ասո՞ւմ, թե՞ Օսկանյանը: Ընդհանրապես, իրենք քաղաքական ո՞ր ծայրում են՝ ընդդիմությո՞ւն, իշխանությո՞ւն: Անհասկանալի է:
-Ուզում եք ասել, որ <<Ժառանգության>> համար հաջողակ ընթացք չե՞ք կանխատեսում Օհանյան-Օսկանյան դաշինքում:
-Առհասարակ այդ համախմբումներն ինձ համար տրամաբանական չեն: Այո, <<Ժառանգությունը>> ես չեմ տեսնում Օսկանյան- Օհանյան դաշիքնում: Ես չեմ տեսնում նրանց քաղաքական գիծը: Հետո, եթե քաղաքական ուժի կարգախոսն իշխանափոխությունն է, ապա որևէ մեկը դրան այլևս չի հավատում: Չգիտեմ՝ իրենք հավատո՞ւմ են, թե՞ չէ: Իշխանափոխություն ասելով հասկանում են՝ սրանց չտեսնենք, տեսնենք իրենց: Իսկ նրանք, ովքեր այսօր իշխանափոխության կոչ են անում, հենց իրենք իշխանություն են: Իշխանափոխության գաղափարը հնացած է: Այն պետք է լինի հետևանք: Օհանյան-Օսկանյան դաշինքն ի՞նչ ուղղություն ունի, ինչի՞ն է դավանելու՝ պարզ չէ: Կարծեմ չեն էլ հայտարարել այդ մասին, այնպես որ, ամենևին զարմանալի չէ, որ ես էլ չգիտեմ, չնայած հետևել եմ լրատվությանը, բայց չեմ գտել:
-Ամիսներ առաջ ՀԱԿ-ը հանդես եկավ հայտարարությամբ՝ միավորվելու ավելի հզոր կոնսոլիդացիա ստեղծվելու և միացյալ ուժերով իշխանությունը փոխելու մասին: ՙԺառանգության՚ փոխնախագահ Արմեն Մարտիորսյանն էլ լայն կոնսոլիդացիայի կողմնակից էր: Ինչո՞ւ դա տեղի չունեցավ:
-Ինչպե՞ս կարող էր նման կոնսոլիդացի տեղի ունենալ. կոնսոլիդացիա պահանջող ՀԱԿ-ը կողմ է ԵԱՏՄ-ին, բայց Ազատ դեմոկրատները դեմ են ԵԱՏՄ-ին, ու մեր պայքարի ամբողջ սլաքն ուղղելու ենք ԵԱՏՄ-ի դեմ: Արմեն Մարտիորսյանը, որը մասնակցում էր ԵԱՏՄ-ի անդամակցման դեմ, տարօրինակորեն ինքն էլ կոչ արեց միավորման: Բայց նման միավորում ո՞նց կլինի, ես չեմ հասկանում: Ես այդ լայն կոնսոլիդացիային, առհասարակ, չեմ վստահում: Այն մարդիկ, այն քաղաքական ուժերը, որոնք օրը մեկ մի բան են ասում՝ նրանց հետ ճանապարհ գնալ հնարավոր է, շատ դժվար է:
– <<Ժառանգության>> փոխնախագահն, ի դեպ, մի բան էլ է հայտարարում. մարտի 1-ի հարցում չնայած մշտապես մեղադրել է Վարդան Օսկանյանին, բայց այժմ ասում է՝ Օսկանյանը կրակելու հրաման չի տվել ու դրա հետ ոչ մի կապ չի ունեցել: Սա՞ ոնց հասկանալ:
-Այդ օրը ոստիկանին պաշտպանելու համար Մարտիրոսյանը ստացավ դանակի հարված, նաև այս մասին չմոռանանք: Գիտեք, մարդն այնպիսի արարած է, որ երբեմն սկսում է մի բան ասել ու հավատալ իր իսկ ասածին, և այդ հավատով սեփական աչքերը փակել իր համար մերժելի երևույթի վրա՝ այն համարելով նորմալ բան, ու սկսում է զարմանալ՝ էդ ո՞նց էր, որ ես առաջ դրան չէի հավատում: Ես զարմանում եմ Մարտիրոսյանի նման հայտարարության վրա ու նաև ցավում եմ: Անկեղծ ասած Արմենի հիմնավորումը հեչ համոզիչ չէ: Չեմ կարողանում հասկանալ, թե ի՞նչն է իրեն այդ աստիճան շեղել, ի՞նչն է ստիպում, որ ինքը այդ մտքերն ասի: Ինքն իրեն համոզել է այսօրվա իր ասածի մեջ, ու վերջ:
-Ինչո՞ւ <<Ազատ դեմոկրատները>> որոշել են ընտրություններին մասնակցել Օբամայի կարգախոսով՝ <<Մենք կարող ենք>>: Ուզում եք ընդգծել, որ արևմտյան ուղղվածության ուժ ե՞ք, իսկ այլ տարբերակ չկա՞ր աշխարհաքաղաքական ձեր նախընտրությունն արտահայտելու համար:
-Նախ ասեմ, որ իմ անձնական կարգախոսն է՝  <<Հաշվետու եմ>>: Կուսակցության 25-30 տարեկան երիտասարդները, որն, ի դեպ կազմում են ցուցակի 60 տոկոսը, իսկ 40 տոկոսն էլ կանայք են, իրենք են այդպես որոշել: Հավատանք ու վստահենք մեր երիտասարդներին: Իսկ կուսակցության կարգախոսի հոմանիշը գիտե՞ք որն է՝ Հայաստանի ինքնիշխանության երկաթբետոնե ամրագրումը: Սա մեզ համար շատ կարևոր է: Մենք պետք է կարողանանք մեզանից թոթափել ռուսական ազդեցությունը, Ռուսաստանի հետ պետք է հարաբերվել ոչ թե ստորադասի դիրքերից, այլ հավասարը հավասարի: Մեր պետական շահը մեզ պարտադրում է բոլոր հարևանների հետ լինել հարվասարը հավասարի սկզբունքով: Այո, Ազատ դեմոկրատներն ունեն արևմտյան ուղղվածություն ու ԵԱՏՄ-ից դուրս գալը մեր քաղաքական ուժի թիվ մեկ նպատակն է: Ի դեպ, Խաչատուր Քոքոբելյանի ներկայացրած օրենքի նախագիծը ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու վերաբերյալ հետաձգվեց մեկ տարով: Այնպես որ, հաջորդ խորհրդարանում,եթե մենք լինենք այնտեղ, անպայմանորեն այդ նախագիծը դրվելու է շրջանառության մեջ:
-Ի՞նչ շանս ունի Ազատ դեմոկարտմներն այս ընտրություններում, մոդայիկ դարձած սոցհարցում արե՞լ եք, նախնական պատկերը հայտնի՞ է ձեզ:
-Ես դրանց ամենևին չեմ հավատում: 2012-ին Շենգավիթ համայնքից մեծամասնական ընտրակարգով մասնակցեցի ընտրություններին, նույնիսկ, հիշում եմ, սոցիոլոգիական հարցում էի պատվիրել ու բավական շատ փող ծախսեցի: Ըստ այդ հարցման, ես ունեի ամենաքիչը 47 տոկոս ձայն: Մինչդեռ իրականությունն այլ aեղավ՝ 13 տոկոս: Այնպես որ, երբ անգամ գալիս ու երդում պատառ են լինում, թե քեզ եմ ընտրելու՝ ես դրան չեմ հավատում: հետևաբար Ազատ դեմոկրատների շանսի մասին էլ ոչինչ ասել չեմ կարող:
ԱՐՄԻՆԵ ՍԻՄՈՆՅԱՆ

Տպելու տարբերակ Տպելու տարբերակ

Դիտել Politics, TOP, Լրահոս, Հարցազրույցներ, Քաղաքականություն բաժնի բոլոր նյութերը



Digg this!Add to del.icio.us!Stumble this!Add to Techorati!Share on Facebook!Seed Newsvine!Reddit!Add to Yahoo!

Մեկնաբանությունները թույլատրված չեն