Գլխավոր » TOP, Թուրքիա, Լրահոս, Վերլուծական, Տեղեկատվական անվտանգություն

Ինչո՞ւ հակառակը չ’ըլլար

Հուլիս 5, 2010թ. 16:19

Զանգուածային լրատուութիւնը զանգուածային ոչնչացման զէնքերէն աւելի հզօր է յաճախ՝ նայած տեղին ու ժամանակին։ Զանգուածային լրատուութիւնը հոյակապ ու կախարդական օճառ մըն է սեփական ժողովուրդիդ ու հարեւաններուդ ուղեղը լուալու, տրամադրութիւններ ու մթնոլորտ ստեղծելու մօտակայ ու հեռակայ ծրագիրներու իրականացման ուղղութեամբ։

Պատահական չէ այն երեւոյթը, որ կարգ մը արեւմտաեւրոպական երկիրներու մէջ հրէական համակարգուած քարոզչական մեքենան որոշակի ազդեցութեամբ բանեցնելու արհեստավարժութեան տիրացած է։

Կը յիշենք 1970-ականներն ու 80-ականները, երբ Երեւանի, Լենինականի (այժմ՝ Գիւմրի) ու սահմանամերձ գիւղերու տանիքներուն վրայ գերձայնային արագութեամբ դէպի երկինք սկսան խոյանալ ընդունիչները (անթեն)… թրքական հեռուստահաղորդումները դիտելու նպատակով։

Եթէ մէկ կողմէն հայագիտութիւնը, հայկական սքանչելի համերգները, թատրոնը, ֆիլմարուեստը, գրականութիւնն ու արուեստները աննախընթաց զարգացում կ’ապրէին, ապա, ի զարմանս հայ մտաւորականութեան, Խորհրդային Հայաստանի հազարաւոր հեռուստադիտողներ մոլեգնաբար կը շտապէին փակիլ հեռատեսիլի պաստառներուն՝ դիտելու համար թրքական (կամ թրքերէն) ժապաւէններն ու համերգները։

Եւ այսպէս, այն ինչ որ թուրքը զէնքով չէր կրցած ընել, յաջողած էր կապոյտ պաստառներու միջոցով՝ թափանցել հայ երդիկներու տակ։

Այսօր նոյն պատմութեան կրկնուելուն փաստին առջեւ կը գտնուինք։ Կարծես չի բաւեր 10,000-էն 100,000-ի միջեւ տատանուող կամ գնահատուող հայաստանցիներու թիւը Թուրքիայի մէջ, ուր անոնց զաւակները ո՛չ հայկական եւ ո՛չ ալ (բարեբախտաբար) թրքական հանրային վարժարաններ կը յաճախեն (չենք գիտեր ինչ կ’ընեն), կարծես չեն բաւեր «մի փոր հաց»-ի համար եւ ամէն գնով այդ երկրին մէջ օրինականացուելու նպատակով հայ աղջիկներու եւ կիներու կնքած ամուսնութիւնները թուրքերու հետ (դժբա՜խտ հայ աքսորեալ աղջիկներ ու կանայք, որոնք Եփրատը նետուեցան…),  այժմ TRT-ի «Թուրք Ձայն» ռատիօկայանէն 30 վայրկեաննոց արեւելահայերէն թողարկում սկսած է 2009 թուականի ապրիլ 2-էն սկսեալ։

Ուշադրութի՛ւն, արեւելահայերէն, որպէսզի «Թուրքիայի մասին նորութիւններից եւ մի շարք ոլորտներում զարգացումներից տեղեակ պահոեն հիմնականում Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացիներին» :

Ի հարկէ լաւ է ընտրուած հաղորդման պիտակը եւ միամիտ պէտք է ըլլալ չգուշակելու համար յառաջիկայ քայլերը Թուրքիոյ իշխանութիւններու։

Կրկին  անգամ թմբիրի մէջ ըլլալնիս կը հաստատենք այս ձեւով։ Կը խօսինք միլիոնի չափ «երկկենցաղ» (ցերեկը՝ թուրք, գիշերը՝ հայ) հայերու մասին, համշէնահայերու բարբառին ու ծագումին հայկականութեան մասին, կը գեղգեղենք մահմետականացած կամ քրտացած, բայց իրենց հայկական ծագումը չմոռցած Թուրքիայի քաղաքացիներու մասին, կը գրենք ու… կը քնանանք մշի՜կ, մշիկ։ Կը ծաղկին հայկական հեռուստակայանները հայրենիքի մէջ թէ դուրսը, շլացուցիչ բեմական միջոցներով հաղորդումներ կը սփռեն անոնք (ոմանք խիստ խորթ հայկական ոգիին ու կենցաղին), բայց չենք մտածեր Արաքսի միւս ափին գտնուող վերեւ նշուած հայատեսակներու մասին։

Ինչո՞ւ մենք՝ հայերս չըլլայինք նախաձեռնողը եւ «այն կողմի» հայերու համար իրենց հասկնալի թրքերէնով մեր հաղորդումները չհեռասփռէինք։

Հանճարեղ Հրանդ Տինքն ու «Ակօս»ականները դաս չեղա՞ն մեր լրատուական միջոցներուն ու մեր պետական քարոզչական մարմիններուն (եթէ կան անոնք)։ Հայաստանի «անկախացումէն» ասդին հրաշքներ կարելի էր գործել, եթէ մեր ուշադրութիւնները սեւեռէինք ոչ միայն Թուրքիոյ մեր նշած հայատեսակներուն վրայ, այլեւ արաբական ու իսլամական աշխարհի վրայ, աշխարհ մը, որ ամէն օր կը ռմբակոծուի թրքական քարոզչական արհեստավարժ զինանոցին կողմէ։

Դոկտ. Մինաս  ԳՈՃԱՅԵԱՆ

Լոս Անճելըս

ArmAr.am

Տպելու տարբերակ Տպելու տարբերակ

Դիտել TOP, Թուրքիա, Լրահոս, Վերլուծական, Տեղեկատվական անվտանգություն բաժնի բոլոր նյութերը



Digg this!Add to del.icio.us!Stumble this!Add to Techorati!Share on Facebook!Seed Newsvine!Reddit!Add to Yahoo!

Մեկնաբանությունները թույլատրված չեն